۱- وجود کلمه توتوله و پستون و تحريک اذهان کودکان
۲- استفاده از کشور هندوستان
۳- استفاده از زن کردي
۴- ترويج بي حجابي

اتل متل زباله
گاو قلي باهاله
هم شير داره هم آستين
شيرشو بردن فلسطين
بگير يک زن راستين
اسمشو بذار حکيمه
که چادرش ضخيمه !

    سین ساغر بس بود ما را در این نوروز روز

      گو نباشد  هفت سین   رندان  درد آشام را

                                                      قاآنی

مي دونم آقا!

سالها ست که از فوت  پدربزرگ عزیزمان میگذرد. نمیدانم به یاد دارید یا نه؟ اما من لحظه مرگ آن بزرگ را هنوز به خاطر دارم. کودکی هفت ساله و یا شاید هم کودکتر بودم. ... اتاق مزدک بود. رو به آسمان خوابیده بود. دختران و عروسهایش بالای سرش ضجه میزدند ؛ اگر چه هنوز نمرده بود. ...هیچگاه این صحنه از روبروی چشمانم محو نمی شود. اولین و آخرین مرگی که به چشم دیده ام. ... حکمتش چه بود؟ چرا یکباره به سمت اتاق مزدک کشیده شدم؟ از صدای جیغ عمه ها یا گریه های شور مادر و زنعموها ؟ و یا که شاید دست تقدیر میخواست مرا در نخستین گام هستی ام با انتهای راه آشنا کند؟ ... بالای سرش رسیدم . دقیقه ی آخر حیاتش . دورتا دورش را گرفته بودند. چشمهایش ... چشمهایش را هیچگاه فراموش نمیکنم. چشمهایش رو به آسمان به نقطه ای دور اما نزدیک خیره شده بود. خیره به کجا مینگریست؟… سرش را از روی بالشت بلند کرد. آخرین دم را از هوای زمین سر کشیده بود. دهانش باز بود. نه که در طلب گرفتن دم دیگری باشد ؛ که انگار رازی در گلویش مانده بود. چه میخواست بگوید؟ در این دم واپسین چه دیده بود؟ دو یا سه بار؟ درست یادم نیست ؛ اما چند بار در طلب دمی دیگر تلاش بازدمش بیهوده ماند. ... رازبزرگی که گفته نشد ؛ چشم خیره ای که بسته شد ؛ دم غریبی که باز دم نشد و سر نجیبی که به خاک در نشست. ...

جیغها کر کننده بود. به سرعت از اتاق بیرون آمدم. هنوز نمیدانستم چه اتفاقی رخ داده؟ گیج بودم و منگ. معنای مرگ هنوز برایم غریبه بود. عمه حاج بی بی از اتاق بیرون آمد. دیگر جیغ نمیکشید. به عموعلی لبخندی زد و گفت : بابا مرد.

بر سنگ مزارش شعری از او نوشتند:

هزار سال دگر ای مجاهدا از نو

اگر روی نشینی به تخت کیخسرو

به یک دقیقه جان کندنش نمیارزد.